Midt i utkanten

Kva gjer du her?

2008-10-15T19:24:00.002+02:00

Her kunne eg skrive eit nytt «eg veit eg ikkje hev vore flink til å oppdatera, men eg hev hatt so mykje å gjera, men frametter skal det verta ny fres».

Eg lovar ingen ny fres.

Grunn: Eg hev so mykje å gjera som er uendeleg mykje meir spanande å fylgja med på enn denne bloggen. Om du vil sjå kva eg driv med om dagane, flakk innom www.mdg.no (helst kvar dag). Der kan du til og med melda deg inn i det einaste vituge partiet som veks. Elles kjem eg til å flikka litt på jarle.moo.no, leggja ut konsertprogram og «multimedia» som me sa før.

So pell deg av garde, med mindre du av grunnar eg helst ikkje vil vita om vil snoka i gamle blogginnlegg.

Dagsens blaute

2008-03-26T21:26:00.000+01:00

Prästen:
- Idag har det inte kommit en enda till kyrkan! Inte ens organisten, vem ska nu spela idag!
Klockaren:
- MFF mot IFK Göteborg!

(Ur Kalle Anka 12/13 2008.)

Ja, vi gillar the New York Times

2008-03-23T20:56:00.003+01:00

En verklig kvalitetstidning är något jag saknar i Sverige. Sannolikt finns en sådan, det är väl bara jag som inte funnit den än. Bra då att vi har nätet och kan läsa alla världens tidningar där.

I dag så vill jag framhäva the New York Times, som är jättebra på många sätt. Skulle ni behöva övertygas, kolla de här artiklerna från påskhelgen, en negativ och en positiv:

Lofty Pledge to Cut Emissions Comes With Caveat in Norway
On Day of Resurrection, a Church Unveils Its New Organ

Nyttar ikkje å koma seg burt

2008-02-19T19:06:00.003+01:00

Eg sit og høyrer på svensk radio, P1, nyhendesendingi Ekot. Ikkje so gale i byrjingi, men so skjer det med eitt i øyro. I Noreg er arbeidsløysa lægre enn nokon gong, og aller best er det i Rogaland, og eg høyrer ein kar på kav rogalandsk preika um korleis dei no lyt effektivisera for at voksteren skal halda fram. Jaudå. Når folk no endelegt hev arbeid, må me gjera noko for at dei skal verta arbeidslause att. Alt for utvikling og framgang ...

Vanvit

2008-02-10T19:59:00.000+01:00

Vesten må vera klår for å bruka atomvåpen, for å – giss éin gong – stogga spreidingi av masseøydeleggjingsvåpen. Sidan verdi ikkje ser ut til å verta atomvåpenfri med det fyrste, hev me ikkje noko anna val, meiner fem gamle militærpampar, ifylgje The Guardian.

Sant nog. Um slike tankar vinn fram, vert me aldri kvitt atomvåpentrugsmålet.

Pampane er John Shalikashvili (USA), Klaus Naumann (Tyskland), Lord Inge (Storbritannia), Jacques Lanxade (Frankrike) og Henk van den Breemen (Nederland).

Saki var uroande nog, då eg kom til skildringi av sistnemnde. Van den Breemen hev visstnog gjort stor lukka som organist, og spela i Westminster Abbey ...

Islendsk mot græsk

2008-02-06T23:21:00.000+01:00

Å lesa islendsk i Göteborg er på mange måtar likt som å lesa græsk på TF (teologisk fakultetet på universitetet i Oslo). Beggje kursi legg vikt på grammatikken, og beggje hev gode lærarar. Gildt. Men no tenkte eg gjeva eit døme på skilnadene.

Her er ein tekst me arbeidde med på TF. Johannesopenberringi, andre bolken:

τω αγγελω της εφεσινης εκκλησιας γραψον ταδε λεγει ο κρατων τους επτα αστερας εν τη δεξια αυτου ο περιπατων εν μεσω των επτα λυχνιων των χρυσων

Skriv til engelen åt kyrkjelyden i Efesos: Dette segjer han som held dei sju stjernone med høgre handi og vandrar imillom dei sju gyldne ljosestakane

Her er frå fjerde bolken i øvingsforteljingi for nybyrjarar i islendsk på universitetet i Göteborg, Litli, græni drekinn av Kristinn Jóhannesson:

Góðan daginn, mamma mín, segir litli, græni drekinn. Ég ætla að leika mér úti í skógi í allan dag. Êg ætla að æfa mig að blása eldi [...]

God dag, mamma mi, segjer den vetle, grøne draken. Eg vil leika ute i skogen i heile dag. Eg vil øva meg på å blåsa eld

Livstecken från Göteborg

2008-01-31T22:36:00.000+01:00

Eg freista skriva litevætta um livet i Göteborg, byen eg flutte til for tvo vikor sidan, men fekk det ikkje til. Alt er vel. Grön Ungdom her er "inte så många aktiva", berre 15-20 stykk. I morgon fær eg eigen bustad i byen. I helgi skal eg taka teori- og høyreprøva på musikkhøgskulen i Oslo utan å hava fyrebudt meg stort. Ser fram mot framhaldet.

Gleda!

2007-10-19T16:18:00.001+02:00

Etter berre tvo månader fekk eg det utrulegt kranglevorne Broadcom-kortet på datamaskinen min til å kopla seg til det trådlause netverket på UiO med Kubuntu. Her er innstillingane, i fall det er fleire som slit:

Encryption: WPA Enterprise
EAP method: TTLS
Phase Two: MSCHAP
Identity: [uio-brukarnamnet]@uio.no
Password: [uio-passordet]
WPA version: WPA 1

English: The above are parameters for connecting to the University of Oslo wireless network using Ubuntu (Kubuntu). Works even with the troublesome Broadcom chips!

Skriv soga på måndag!

2007-09-07T22:01:00.000+02:00

Miljøpartiet Dei Grøne ser ut til å gjera det betre enn nokon gong fyrr, med listor i 15 fylke og 14 kommunar, frå Kristiansand til Kåfjord, frå Sveio til Halden. I 2003 fekk me 7 kommunestyrefolk; i år ser me fyre oss tvo, endåtil tri gonger so mange.

For å få til dette, treng me di røyst. Bur du i Rogaland, kann du jamvel røysta på meg! Bur du i Stavanger, lyt du røysta Bymiljølista, der MDG hev fyrste- og tridjekandidaten (og mykje av listefyllet).

http://www.gronne.no
http://rogaland.gronne.no
http://www.vgb.no/23701 (val-vloggen min)
http://www.bymiljolista.no

Lukka til!

Skuleval!

2007-09-04T20:52:00.000+02:00

2,8 prosent for MDG i Rogaland; dobbelt so mykje som i 2005, og rett inn på fylkestinget med meg, vore det upp til elevane. Av einskilde skular kann nemnast Forus (20,5 % takk vere Jone) og Lundehaugen (12,3 %, KrF vann med 15,6).

No er det berre å fylgja upp på måndag!

Flytjeføter

2007-08-12T22:40:00.000+02:00

Sekkene er pakka. Det meste ligg att. Toget køyrer i morgon. Millom 13. og 25. august hev eg tilskrift hjå Ruth Haukaas, Tors gate 10, 1511 Moss.

Plukka eple i Hardanger

2007-08-03T00:39:00.000+02:00

Um nokre timar set eg meg på den fyrste av mange bussar som skal taka meg til Herand, ei liti grend i Jondal kommune i Hardanger. Der skal eg slå upp teltet og bu den næste vika.

Kva kann det vera å taka seg til i Herand, anna enn å eta frukt, undrar de?

Jau, ikkje so reint lite. Det vidgjetne Hardangersymposiet finn stad der i grannelaget på laurdag og sundag, og vert fylgt upp av den andre kursvika åt Nordisk fredsakademi. Eg skal vera med på alt i hop, og læra um alt frå um bøn og positiv målvisualisering er det same til kva ein fredsmeklar gjer når ein av partane i konflikten ikkje vil vera med på meklingi.

Eg gleder meg. Vonar berre på godt ver.

Høg matematikk

2007-08-01T23:07:00.000+02:00

Tenk deg ein platespelar. Den beste platespelaren i verdi. Ein platespelar som kann gjeva att alle tenkjelege ljod.

Eller?

Ein platespelar som kann gjeva att alle ljod, kann òg laga ljod av det slaget som vil øydeleggja platespelaren. Når det kjem til stykket, kann han soleis ikkje gjeva att alle tenkjelege ljod.

Kva kann me so gjera?

Finna oss i at det er slik, eller få tak i ein låkare platespelar, som ikkje er i stand til å øydeleggja seg sjølv.

Godord til den som kann segja meg kva motstykke denne vetle flygetanken hev i matematikken. Hint finn de annan stad på denne sida.

Framsyn

2007-07-31T21:49:00.000+02:00

Skreiv George Orwell i 1948, i 1984 (eller umvendt):

Here were produced rubbishy newspapers containing almost nothing except sport, crime and
astrology, sensational ﬁve-cent novelettes, ﬁlms oozing with sex, and sentimental songs which were composed entirely by mechanical means on a special kind of kaleidoscope known as a versiﬁcator.

Milestolpe ved bekken

2007-07-30T21:24:00.000+02:00

På side tvo i boki eg um ikkje lenge vil hava lese ut, stend det med ei handskrift som ikkje hev vorte stort vænare å sjå til med åri: Jarle Fagerheim, 2002. No kunde eg hevda at boki eg talar um er so djup og full av utilgjengelege sanningar um livet at eg berre hev orka ein bolk i vika sidan eg fekk henne, men so er det ikkje. Johann Sebastian Bach: The Learned Musician av Christoph Wolff er både djup og full av sanningar, utan at det gjer henne uråd å lesa for den som tek seg tidi til det. Eg hev vondt for å tenkja meg korleis nokon skulde skriva ei betre bok um flogvitet frå Eisenach.

No gleder eg meg til å byrja på Gödel, Escher, Bach av Douglas Hofstadter att; ei anna bok med innskrift J.F/02. Eg hev gjeve upp å lesa henne mange gonger fyrr, rett og slett av di ho er ei bok som krev mykje av lesaren. Skumles gjenom dei vandskelege bolkane, og du kann gjeva upp å skyna det som kjem etter. Men denne gongen skal eg greida det. Berre dei 450 fyrste sidene (av 750) eg kom gjenom i 2005 gav meg mykje, endå eg berre skyna 200 av deim. Kva boki handlar um? Det kann eg ikkje svara på, men er du glad i musikk og/eller bilætkunst og likar å skyna korleis ting heng i hop, råder eg deg til å lesa henne.

Musikktilrådingi for i kveld: Matteuspasjonen av Johann Sebastian Bach. Større kunstverk hev ikkje kome meg for øyra.

Bromley Parish Church

2007-07-27T11:05:00.000+02:00

Nokre ord um konserten i England eg aldri fekk skrive um, den i Bromley. Bromley er ein «forstad» til London, um lag so stor som Oslo.

Herlegt er ordet. Alt eg hadde stræva med i Norwich og Cambridge fall på plass i denne konserten. Orgelet var ei einaste stor gleda å spela på. Alt var der det skulde vera. Noko av det beste eg spela, sistesatsen frå settesymfonien av Widor, var det eg hadde øva minst på, men eg flaut på ei bylgja av fullt verk med 32-fot – ikkje det same som å sitja i Kleppskyrja! Duruflé-sicilienne sat som eit skot.

Ei stor uppleving. Takk til alle som lagde til rette for henne.

--

Just a few words about the recital I never got to write about, which I played in Bromley Parish Church in November last year.

Everything I had been struggling with in Norwich and Cambridge fell nicely into place this time. The organ was a pure joy to play. Magnificent! Perhaps my best performance was that of Widor's Final from the sixth symphony. It was the piece I had practised the least, but I surfed a wave of a glorious tutti with a thundering 32 reed in the pedals. Not the same as practising it in my local parish church (II/18 Danish tracker, quite fine, but modest and in an acoustically very dead space).

A great experience, and a wonderful conclusion of my tour. My deepest thanks to all who made it possible.

Ny frisk

2007-07-27T10:49:00.000+02:00

Jau, de las rett. Både her på vloggen og i det røynlege livet.

Eg fer austetter næste månad. Frå 13.–24. august skal eg bu i Moss, so skal eg til Klepp og henta flytjelasset som skal til Oslo. Eg hev fenge restplass på universitetet og hybel på Sogn.

Lenkja for i dag: Orgelfestivalen i Trieiningskyrja, Veggata, Ny Jorvik. Livande bilæte og ljod av alle konsertane vert lagde ut på verdsveven. Miljøvenlegt, og ikkje minst gildt, når organistane er millom dei beste i verdi. Eg råder dykk til å sjå alle konsertane, men skal de berre sjå ein, må det vera den Felix Hell spela i gjår. Få i minsto med dykk opningsverket (Preludium og fuge i d-dur av Bach) og dei tvo attpåstykki til slutt (Sine Nomine av Weaver, Schlafes Bruder av Schneider).

Les her!

2007-01-07T19:15:00.000+01:00

Han Vebjørn Sture hev laga seg ei fager ny sida. So fram til eg idest skriva eitkvart vitugt her, gakk til www.totlevase.net, kos dykk med «oppgulpa», og ver med på «kranglinga»!

Selwyn College, Cambridge

2006-12-14T12:35:00.001+01:00

Etter tri dagar med øving, trasking i byen, øving, trasking i byen, og so burtetter, spela eg ein etter måten vellukka konsert um kvelden 19. november. Blestingi var god, med A3-tavlor kringum i midbyen, men endå kom det (hugsar eg rett) berre 12 menneske. Altso: sovori blesting er korkje ei naudsynleg (eg fekk godt med folk i Eikersund i sumar) elder tilstrekkeleg åtgjerd for å trekkja folk. At det i mange fall hjelper er ei onnor sak. Gildt var det at flestalle som kom var ungdomar, både frå Selwyn og andre stader.

Når eg skriv at konserten var «etter måten» vellukka hev det fleire grunnar. Varmen i den vetle kyrkja vart skrudd upp i meste laget, det må hava vore meir enn 25 grader, utan at eg var fyrebudd. Og so gløymde eg å setja vassflaska slik at eg kunde nå henne frå benken. Det vart etter kvart tungt å spela ... Vidare var det eitpar verk eg ikkje totte eg fekk til godt nog under fyrebuingane, og dei gjekk ikkje stort betre under konserten. Like fullt, det var gildt å spela, og folk tottest lika det dei fekk høyra.

Dagen etter eg kom til Cambridge fekk eg bod um at Malcolm Wechsler var avliden. Malcolm, som arbeidde for Mander Organs i Sambandsstatane, var hovuddrivkrafti bak Amerika-ferdi mi i 2004, og han hjelpte mange andre på liknande vis. Konserten min var tileigna minnet hans.

—

After three days of practice, wandering about in town, more practice, more wandering, and so forth, I played a reasonably successful recital in the evening of November 19. The recital had been well announced — there were large posters in the city centre — but still only 12 (if I remember correctly) people showed up. Conclusion: such promotion is neither a necessary (I got a fair audience in Egersund this summer, with very little promotion) nor a sufficient condition for large audience. This is not to deny that it might work very well in many cases. Anyhow, it was good to see that most of those who attended were young people, from Selwyn as well as other colleges.

There are several reasons for me saying the recital was “reasonably” successful. The heating was turned up excessively just before the recital — it must have been more than 25 centigrades — without me being prepared. And then, of course, I forget to place my bottle of water so that I could reach it from the bench. Concentrating gradually became quite challenging ... Then, there were a couple of pieces I wasn't satisfied with during the preparations, and they didn't go much better during the recital. Still, playing was an enjoyable experience, and the audience seemed to like the music.

The day after arriving in Cambridge I got the message that Malcolm Wechsler, the US representative of Mander Organs, had passed away. Malcolm was one of the key persons in my 2004 America adventure, and helped many others in a similar fashion. My recital was dedicated to his memory.

Gud som hakkar

2006-12-14T12:33:00.000+01:00

«Skal vi forklare evangeliet for en computernørd kan det være at vi skal bruge nogle lidt andre ord og sammenligninger end vi plejer. Fx beskrive Gud som en hacker, Helligånden som en trojansk hest og Jesus som et antivirus-program.»

Les heile skriftstykket på jesusnet.dk

St Thomas Church, Heigham, Norwich

2006-11-18T12:47:00.000+01:00

Um lag 10 menneske moette upp, men dei som kom lika visst det dei hoyerde. For fyrste gong spela eg ein heil konsert utan hjelp; eg hev notane mine i halv storleik, og her i England er det vanlegt med elektriske registerkombinasjonar. Eg var ikkje heilt noegd med Bolero av Lefebure-Wely og Scherzo av Vierne, vart litt sett ut av ein kombinasjon eg mistolka, men eg totte eg spela dei andre verki etter maaten godt.

No er eg i Cambridge og fyrebuder meg paa ny konsert sundagskvelden.

Stay tuned, som dei segjer her.

!!!

About 10 people came, but they seemed to like what they heard. For the first time I played a whole concert with no assistant to help me with registration and page turns. I have my scores in half size, and electric stop actions are common here in England, unlike at home. Having been put off a little by a (correct, but for some reason puzzling) piston setting, I wasn't quite satisfied with the Lefebure-Wely Bolero and the Vierne Scherzo, but I thought I played the other works rather well.

Currently in Cambridge, preparing for the next recital, Sunday night.

På veg til England

2006-11-15T16:00:00.000+01:00

No hev trådlaustnetet på Gardermoen svikta meg tvo gonger, so dette innlegget vert stuttare enn fyrste gongen eg skreiv det... I alle fall, eg sit på den staden i Noreg eg likar minst og ventar på eit flyg. Eg skal yver sjøen for å halda konsert i Norwich, Cambridge og London (Bromley). Skal sjå um eg fær skrive noko her etter kvar konsert.

Islamsk feminisme

2006-11-03T23:48:00.000+01:00

Muslimske feministar skipar til konferanse i Barcelona

For ein gongs skuld skriv Dagbladet noko vitugt og viktugt på same tid. Les um ei ovring eg trur me kjem til å høyra mykje um i tidi som kjem.

Gildt med data

2006-11-01T22:57:00.000+01:00

Den yverskrifti trudde eg aldri eg skulde koma til å skriva, men i dag beint fram kosa eg meg med data.

Odin gav meg eit vink på Målstrid i helgi um at Edgy, den nye utgåva av Ubuntu, GNU/Linux-slaget eg nyttar på iBook'en min, var komi.

Då eg kom heim tok eg stìget frå Dapper med ein gong, og sannelegt var det vorte betre sidan sist. Nyaste GNOME, Firefox 2.0 (som òg finst på nynorsk!), snøggare uppstart og alt ein kann ynskja seg. «Vindaugo» frå «Vetlemjuk» vert for skjemt å rekna mot Ubuntu.

Men soga var ikkje til endes komi. I dag gjorde eg sameleîs med maskinen åt môr og fâr – ut med Dapper og inn med Edgy. Kva fekk eg sjå for fyrste gong på Linux? Ein skjermlesar som verka! Kveikt og blid tenkte eg so at no skulde eg sjå litt nærare på rekneskapsprogrammet GnuCash. Fengslande saker. Etter tvo minuttar visste eg at dette programmet skal eg nytta til rekneskapsuppgåvone mine frametter, og etter tvo timar havde eg lagt inn rekneskapen (ein etter måten svær ein) eg arbeider med um dagen.

Som yverskrifti segjer: dette var gildt!

Globaliseringskonferanse

2006-10-19T14:11:00.000+02:00

Eg hev i grunnen nok å hengja fingrane i um dagane, men eg greidde ikkje halda meg undan denne Oslo-helgi. For dei av dykk som ikkje skal dit, gakk inn på www.globalisering.no og sjå kva de gjeng glipp av.

Meir tilrådt lesestoff for heimesitjarar og andre:
steinmeyer.kirkemusikk.net – Rapportar og andre dokument åt orgelsaki i Nidarosdomen; kyrkja den norske på det verste
Målstrid 06 – næste helg, kjem du?
Miljøpartiet Dei Grøne – det einaste partiet som enno hev truverde i miljøpolitikken

Sjukdom og sjukdom

2006-10-11T22:21:00.000+02:00

Eg bryggjer på ei krimsjuka; hosten kjem med jamne millomrom og det renn i nasen. Hev teke ei livsstoffpilla og skal leggja meg no, vonar det hjelper, for eg skal spela i tvo gravferder i morgon.

Men um eg hostar litt, er det inkje mot den sjukdomen som jordi er råka av – global uppvarming. No hev eg nett lese gjenom den nyaste boki hans George Monbiot, HEAT: how to stop the planet burning, der han både syner kvifor rike land må kutta klimagassutsleppi sine med 90 %, og korleîs det kann gjerast, med Storbretland som døme. Som det meste frå den kanten er boki sers gjenomtenkt og byggjer, etter kva eg kann sjå, på traust vitskap. Eg rår dykk alle å lesa henne. Elles gleder eg meg til å likna HEAT med det Lågutsleppsutvalet hev kome fram til, når eg fær sett meg inn i rapporten deira.

Vanlege, fatige nordmenn

2006-10-10T23:39:00.000+02:00

Stavanger Aftenblad: Styremaktene sender rekningi til vanlege folk

Endelegt nokon som hev skyna det. Det er vanlege folk – me, som bur og arbeider i Noreg – som er grunnlaget for innkomone åt den norske staten. Og då munar det godt når styremaktene dreg til skatteskruva, for det er mange av oss vanlege folk – heile firemillionarsekshundreogførtitusentohundre eller derikring, skal me tru Statistisk sentralbyrå.

For alle oss vanlege folk vert det dyrare å eiga fjernsyn, hava born i barnehage, kaupa mat og køyra bil. Ein skam for landet! Her sym me i olje og gass (flytande, LNG), vår olje og gass, og so skal me måtta gjeva frå oss – til den store og glupske staten – pengar me hev tent på vanlegt arbeid. Styggedom!

Rett nok, vanlege folk i Noreg hev det betre enn vanlege folk i alle andre land på kloten. Men det er ingi orsaking! Det er jo ikkje slik at um me vanlege folk fær det verre fær alle andre det betre. Nei, her fær me ganga fyre og syna dei andre kvar vegen gjeng.

For det ligg eit mål i det fjerne: Fridom.

Fridom, til å kaupa kva ein vil, kvar ein vil, kva tid ein vil, med kva pengar ein vil. Fridom til å eiga, og å nytta det ein eig til å eiga endå meir. Då skulde me endelegt verta lukkelege.

Domsdagen – ein sanningskommisjon?

2006-10-08T22:51:00.000+02:00

Preika i dag handla um korleîs me vinn indre fridom fyrst når me underkastar oss Gud, og um at Gud er Sanning. (Det siste tenkte òg Gandhi, fyrr han bytte um predikat og subjekt og sagde: Sanning er Gud. Godt døme på at «er» ikkje er det same som «=».) Vidare fekk me høyra um Desmond Tutu (som vart 75 år i gjår), som leidde sannings- og forsoningskommisjonen i Sud-Afrika, og dette vart då knytt til det at Gud er Sanning. Ein sannings- og forsoningskommisjon var sanneleg å fylgja Guds og Jesu ord.

Med eitt slog det meg: Kva um domsdagen – som til vanlegt vert sett fram som ei strafferettssak, der den eine parten («dei rettvise») gjeng til himmels, og hin parten (dei ikkje like rettvise) gjeng annanstad – i røyndi vil vera ein sanningskommisjon, den største og mest fullkomne av deim alle? Ein kommisjon kvar og ein av oss skal fram fyre og leggja fram alt det galne me hev gjort? At Gud med dette vil leggja grunnlaget for Gudsriket, der alle lever i fred og forsoning med kvarandre?

Eller me kann sjå på Jesus Kristus som sjølve sannings- og forsoningskommisjonen, med domsdagen som eit etterspel for deim som ikkje tok imot høvet til å fri seg frå syndene sine. Det gjeng vel lettare inn i eitkvart teologiskt byggverk.

Likevel: Eg skulde lika å sjå ein liberalteolog grava fram bibelvers som styd den fyrste tanken.

(Orgelspel i dag: Varden kyrkja, Stavanger. Ofring: Offertoire i ess-dur av Guilmant; nattverd: I, II og III frå Sieben Choralvorspiele av Reger; postludium: Fuga alla Handel av Guilmant)

Norske bøker og ymist anna

2006-10-07T19:23:00.000+02:00

Eg må sanna det, at eg ikkje hev lese so mange norske bøker som eg burde – men her kjem ei lista yver deim eg lika best:

Aadne E. (Arne) Garborg: Bondestudentar, Mannfolk, Kolbotnbrev, Knudaheibrev, For seint ute, Ei Finneferd, Jesus Messias – at det kunde koma slikt eit flogvit frå Jæren. Ein gong eg fær tid skal eg koma meg gjenom Fred òg. Vænare opning skal ein leita lenge etter:

UTANFOR, i Vest, bryt Have paa mot ei sju Milir
lang laag Sandstrand.

Det er sjølve Have. Nordhave breidt og fritt, ukløyvt og utøymt, endelaust. Svartgrønt og salt kjem det i veldig Rulling veltande inn or dei vestlege Himlar, drivi av Storstormane fraa Nordisen og Kanalen, køyrande sine fakskvite Brimhestar fram or Havskodda, so Skumskavlen stend, durande sin djupe Æveheims Orgetone fraa dei ytste Avgrunnar. So støyper det seg mot Strandi og krasar seg sund i kvit Foss, med Dunk og Dýn og lange Brak, døyande burt i døyvt Dunder.

Det meste av Garborg, utanum Jesus Messias, finst på Dokumentasjonsprosjektet åt UIO. Jesus Messias hev dei i hovudbokstova i Stavanger, og elles finst der ei bokmålsumsetjing hjå framtiden-er-din.com.

Øyvind Johnsen: Kokainkrigen – god innføring i ein skræmande røyndom.
Johan Galtung: Både-og: en innføring i konfliktarbeid – lettlesi, gild og kvardagsnær bok um kva konfliktar er og korleis ein løyser deim på fredelegt vis. Kann i nokon mun segjast å vera ei folkeleg utgåva av Peace by Peaceful Means, som eg umtala i gjår.
Albert Schweitzer: Liv og tanker – velskrivi og tankekveikjande livssoga. Finst i bokstovor og tidt hjå Fretex (at folk vil gjera seg av med denne boki skynar eg ikkje, men det er jo gildt for oss som vil lesa).

Og so kom eg i hug ei engelsk bok eg gløymde å nemna i gjår:

James Brabazon: Schweitzer: A Biography – skal du lesa éi bok um Schweitzer, les hans eigi Liv og tanker; skal du lesa tvo, les denne òg.

Til sist i kveld, tvo små saker frå verdsveven: The Thief Who Became a Disciple og ein som sannelegt kann spela piano.

Some good English books I've read in 2005 and 2006

2006-10-06T22:08:00.000+02:00

I've had the good fortune that most of the books I've read so far have been ranging from good to excellent and superb. Here comes a list of some of them. All the books except Wetlesen's can be had from Amazon.

Arne Næss (translated and edited by David Rothenberg): Ecology, community and lifestyle – well known in Norway as “Økologi, samfunn og livsstil”, which I only got hold of after reading this excellent English version. Obligatory reading for anyone interested in the foundations of environmentalist thought.
George Monbiot: The Age of Consent: a manifesto for a new world order — without visions we're going to have a hard time finding directions. Monbiot suggests an IMO very promising path — globalizing democracy. Easy reading, deep thoughts. (Finst òg på norskt: «Demokratiets tidsalder: et manifest for en ny verdensorden»)
Bernard Lietaer: The Future of Money: creating new wealth, work and a wiser world — everything you didn't know about what money is, what it does, and what it can do when we make good use of its powers. Highly recommended. (Finst ikkje på norskt etter kva eg veit, men det er lettlesen engelsk)
Albert Schweitzer: The Mystery of the Kingdom of God: the secret of Jesus' messiahship and passion — a very compelling reading of the synoptics, Schweitzer here presents in detail what he would later outline in his more famous «The Quest for the Historical Jesus».
Jon Wetlesen: Biocentric Moral Status: the moral status of beings who are not persons: a casuistic argument — With this booklet, Wetlesen convincingly arrives — simply put — at an ethics in which all life has inherent value, inherent value is graded, and all humans have the highest inherent value. Very interesting. Can be downloaded from www.albert-schweitzer.com.
Pekka Himanen: The Hacker Ethic and the Spirit of the Information Age — on how the hacker ethic is becoming the predominant work ethic, replacing the Protestant work ethic (Max Weber). I won't be surprised if this book is considered a classic some years from now.
Johan Galtung: Peace by Peaceful Means: Peace and Conflict, Development and Civilization — an excellent introduction to peace theory. As it's written on the back cover: “This authoritative and original overview is essential reading for students of peace studies, international relations, sociology, psychology, economics and cultural studies, and for all those involved in conflict resolution and peace processes.” And, might I add, «for all those interested in our common future on this planet».
Alastair McIntosh: Soil and Soul: people versus corporate power — an “extraordinary story” indeed. Do read this book.

Jau, då var me i gang att

2006-10-06T21:49:00.000+02:00

Ver helsa, kjende og ukjende!

Eg trur det er um lag tvo år og like mange innlegg sidan at eg laga mi fyrste vevdagbok. Når eg no skipar ei ny, er det både av di folk hev spurt meg um å skriva ymist som kunde høva i ei slik dagbok, og av di eg stundom kjenner ein trong til å lufta tankar – slike som kann vera tunge å ganga rundt med åleine. Um dette vert noko andre kann hava gleda av, stend att å sjå.